Elisa Verkoelen werkt vanuit de achtergelaten ruimte in schelpen, de stilte in gesprekken en de restjes zeep waarmee we onze handen wassen.
Ze onderzoekt het geheugen van locaties en de houding die de maatschappij heeft ten opzichte van verlies, waarbij thema’s als rouw, herinnering en alledaagse handelingen aan bod komen. Als insitu kunstenaar maakt ze gebruik van plaatsgebonden technieken en landschap afhankelijke materialen om tot nieuw werk te komen. Haar procesgebaseerde praktijk komt voort uit materialen die traag en aandachtig bewerkt worden zoals brons, zeep, wilgentenen, papier en hout. Ze stelt doorlopend vragen over de manier waarop het dagelijks leven en een kunstpraktijk met elkaar in verband staan. Voor haar onderzoek rond dit thema ontving ze in 2025 de Master Thesis Award van de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten.
Elisa Verkoelen behaalde een master Beeldende Kunsten in de richting Vrije Kunsten Insitu aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten en een bachelor Vormgeving (Design) in Illustratie aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht.
Foto door Julia Waraska